Herkes öleceğini bilir ama kimse buna inanmak istemez..Oysa öleceğimize inansak bazı şeyleri farklı yapardık öyle değil mi?? insan ölmeyi öğrenince yaşamayı da öğrenmiş oluyor..İstediğimiz kadar güce ya da paraya dahip olalım yaşamı satın alamayız..
Ben öncelikle sabah erken bir saatte kalkar ve yürüyüş yapardım.Sonra güsel bir duş ve kahvaltıı.Daha sonra arkadaşlarımla buluşur gönlümce gezer eğlenirdim..akşamda sevgilimle baş başa bir akşam yemeğii. ve yatmadan önce hayatımdaki herkese onları ne kadar çok sevdiğimi söylerdim ve huzur içinde yatağıma yatardımm..!!
YA SİZZZ...??

güzel soru öncelikle tebrik ederim..ölceğini bilipte yatağına huzurla yatan kişi sayısı yok denecek kadar az bence..ama siz böle düşünmüşsünüz burdanda bir tebrik aldınız..demekki gerçek dünyaya (öbür tarafa)iyi yatırım yaptınız..gönlünüzce eğlenip gezdiğiniz gibi..


ben herzaman ölümle ilgili sorularda ben ölmicem dedim gülüp geçtim...halada öle diyorum ben ölmeyeceğim..ölmeyi çok denedim..ölüm nasil bişi hiç düşünmedim..eğer gerçekten son 24 saatim olsaydı..kendime güzel bi mezar yeri bulurdum beni buraya gömün derdim..sewdiğim bi kaç insanla vedalaşır azraili beklerdim..

aslında bu sorumu herkesin yorumlamasını isterimm..ölümde hayat kadar gerçek bence..kendine güsel bir mezar yeri bulurdun demek çok ilginç

ewet..hatta bu arada biraz düşündüm we yeride buldum.. her akşam gözlerimi alamadığım o ışığa bakan,şehrin en yüksek zirvesine...1

hehe

çok güsel bi konuya değinmişsin ben böyle bşiyi öğrenmiş olsaydım önce kimde hakkım varsa onu kapatmaya çalışırdım sonra en sevdiğime, dostuma veda gibi bi konuşma yapardım.sonra yiyebildiğim kadar yemek yer ve son kez en önemli varlığım olan bilgisayarımla vedalaşırım son kez oyunlar oynardım ve bilgisayar koltuğumda uykuya dalardımm