İsteseydin eğer, aşabilirdik tüm engelleri, yok olabilirdi aramızdaki kilometreler. Denizler mi? Onlarsa aşılması en basit engellerdi. Kalbim göç ederdi kanat takıp senin diyarının rıhtımlarına. Ve dayanabilirdi yürek senden uzak kalmalara, yakabilirdi ağıtlarını kendi kendine, sessizce. Duyurmazdı sana sesini, bilme, üzülme diye...

Artık çok geç ne yazar, aslında yüreğim soğuk değildi ki benim ellerim kadar. Aşkın varlığına, sevdanın kutsallığına inandırabilirdi seni. İsteseydin eğer açardı yürek sana kapılarını sonuna kadar,hoşgeldin derdi ve sonrada sımsıkı kilitlerdi...

Beklerdim ve yalnızlığınla yaşamaya bile alışabilirdim isteseydin. Severdim seni özlemeyi de, en az seni sevdiğim gibi. Uzaklardan da olsa hissedebilirdim yüreğimin üstündeki ellerini...
Bilirim isteseydin eğer ertelemezdin bilinmezliklere, artık yarım kalmış olan düşlerimi. Dayanabilirdi oysa benim bedenim sensiz sabaha varamayan soğuk gecelere, hasreti bağrına ilmek ilmek örmeye ve için için, yavaş yavaş sindirmeye...

İsteseydin sarabilirdi ellerin bedenimi, kokuna hasret geceler geçirmezdi. Kaç şehir ötendeki sevdaya aç yüreğimde olmazdı figan ve gözde yaş, aktıkça can akıtan.'' Neden ben?''mi der hançerden keskin dilinden çıkan can kanatan sözlerin? Sevdanın nedeni var mıydı be sevgili ve sevdalanmış bir kalbe hesap sorulabilir miydi?
''Siz''ler nasıl ''sen'' oluvermişti birden, ben hiç anlayamamıştım, ya anlamış mıydın sen? Keşke hiç yapmasaydın ''siz''leri ''sen'' ve öylece kalsaydı ''sen''in zehirli tohumları daha kalbime hiç ekilmeden.
Bilir misin, gülen yüzüne ömrünü adardı bu can isteseydin eğer, laf anlamaz kural tanımaz mutluluklara yelken açardı, yürürdü yalınayak sevdanın yollarında, hayır hayır koşardı hatta.
Hadi kandırma artık, üzülmeyeyim diye söyleme beyaz yalanlarını, çıkar artık aramızdan bahane ettiğin soğuk mesafeleri. Söyle isteseydin eğer yaşanabilirdi değil mi? Peki ya sevseydin, bir de sevebilseydin eğer, hiç düşünebildin mi? Boş ver artık hiç düşünme, yorma sen kendini, ben söylerim sana senin tahmin bile edemeyeceğin düşlerimi. Susarak sevgili, sadece susarak söyleyeceğim artık sana sevgimi, susarak dillendireceğim artık yarım kalmış yenilgileri.
Sen kal artık şehrinde, yaşa sen İSTANBUL'un deniz kokan mevsimlerini, bana kalsın KARADENİZ'in kirli semtleri, sadece susacağım artık sevgili, susturacağım çağlayan yüreğimi. Sevemedin ya beni, artık sadece sessizce ağıt yakacağım sevgili, sessizce...