Yasadiklarimdan ogrendigim bir sey var:
Yasadin mi, yogunluguna yasayacaksin bir seyi
Sevgilin bitkin kalmali opulmekten
Sen bitkin dusmelisin koklamaktan bir cicegi

İnsan saatlerce bakabilir gokyuzune
Denize saatlerce bakabilir, bir kusa, bir cocuga
Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır
Kopmaz kokler salmaktir oraya

Kucakladin mi simsiki kucaklayacaksin arkadasini
Kavgaya tum kaslarinla, govdenle, tutkunla gireceksin
Ve uzandin mi bir kez simsicak kumlara
Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir tas gibi dinleneceksin

İnsan bütün guzel muzikleri dinlemeli alabildigine
Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına
İnsan baliklama dalmali icine hayatin
Bir kayadan zumrut bir denize dalarcasına

Uzak ulkeler cekmeli seni, tanımadigin insanlar
Butun kitaplari okumak, butun hayatlari tanimak arzusuyla yanmalısın
Degismemelisin hicbir seyle bir bardak su icmenin mutlulugunu
Fakat ne kadar sevinc varsa yasamak ozlemiyle dolmalisin

Ve kederi de yasamalisin, namusluca, butun benliginle
Cunku acilar da, sevinler gibi olgunlastirir insani
Kanin karismali hayatin buyuk dolasimina
Dolasmali damarlarinda hayatin sonsuz taze kani

Yasadiklarimdan ogrendigim bir sey var:
Yasadin mi buyuk yasayacaksin, irmaklara, goge, butun evrene karisircasina
Cunku omur dedigimiz sey, hayata sunulmus bir armagandir
Ve hayat, sunulmus bir armagandir insana.

Ataol BEHRAMOĞLU

cok güzel yazmış behramoğlu gercekten.senınde emeğine sağlık

GUZELL GUZELL

bence harika bir şiir emeğine sağlık arkadaşım iletilerinin devamını dilerim