Evet söylediğim gibi;
Bugün güneşimi söndürdüm üfleyerek...
Yıllar sonra
KIZIM ''BAŞAK''A asıl babası olması gereken kişiyi nasıl yok edişimi anlatacağım gözlerimdeki çiğ taneleriyle.
Onu bitirişimin hemen ardından banyoda onca suyu başımdan heba ederek nasıl hıçkırıklara boğulduğumu anlatacağım...
Belki de anlayamayacak.
Ve eminim ki anlayan da çıkmayacak...
Aşkını daha iyi hissediyorum şimdi acı çekerken.
Peki,sadece acı çekmekmidir aşkı belirgenleştiren?
Mutlu olmak nerde???
Galiba senin gibi mutluluk ta uğramayacak artık buralara...
Ama şunu asla unutma birgün tebessüm edersem durduk yere ufacık bir mutluluk duyarsam ilerde tek gerçek aşkın sesini, şarkılarını hatırlıyor olmamdandır.
Yaşadığım tek gerçek aşk,son günümüzü martılara anlatacak
Taaa MARMARA'dan KARADENİZ'e kadar aşkımızı taşıyacak martılar kanatlarında.
Ve bana söz verdiği gibi şovalyemin çizdiği gökkuşağından aşkın rengini alıp getirecekler bana.
Öykümüz şarkılarda dolaşırken ben aşkın rengiyle yıkanacağım heran...
AŞK ARTIK BURADA OTURMUYOR...
ARTIK LEYDİN GERÇEK ANLAMDA YAŞAMIYOR...
KİMSE TUTMAYACAK YERİNİ YEMİN EDERİM
UNUTMA!!!
BEN SANA AŞIĞIMMMMMM...
( Ve yıllar sonra kızıma diyeceğimki )
(-sakın korkuların olmasın,)
(-korkuların seni yakmasın!!!)
