ne kadar gercek bı soru degıl mı?
herkesı hayatında son 24 saate gırecek...
bunu bılseydım butun aılemı ve arkadaslarımı toplar jepsıyel vedalasırdım ama olecegım dıye degıl yenı hayata atılıcam benı merak etmeyın uzaklara gıdecegım derdım.son olarak sevgılımı arar onu hıc sevmedıgımı onunla dalga gectıgımı kendımden nefret ettırmeye calısırdım..
ve kımsenın ölümü bıle bulamayacagı bır yerde son saatlerımı beklemeye baslardım bır denız kıyı olabılır mesala yada etrafımda atesler yakıp ortasında beklerdım olunce cesedım yanıp kul olsun kı arkadamkıler öldüğümü öğrenip uzulmesın dıye....
daha yazacak cok sey var ama sıkılır okumazsınız dıye yazmadım. sızın butun yorumlarınız sılkımadan okudum.
son 24 saatımı anlatmaya 24 saat yetmez burda sayfalar yetmez...
AMA HAYATTA KI EN BUYUK GERCEK BU ÖLÜMMM.
9 metre kefen ve toprak butun hepsı bu.
ben oylece topraga gömülmektense yakılmayı tercih ederdim

yakılmayı tercih etmek öyle mi..ilginç doğrusu..ama en kötü ölüm şekli bence..

Kendime bir çınar gölgesi bulur bir de çay demlerdim.Tabi aylardan yaz olursa.Ölümden korkmuyorum ben ölene de fazla üzülmem.Eğer Allah bize ölümsüz bir hayat verseydi dünya insanla kaynardı.1000 lerce yaşlarına gelmiş insanlar düşünün.Çevremizde yaşlı insanlar başkalarına yük olmamak için ölümü bile dört gözle bekledikleri oluyor.

Bir mezar yeri satın alırdım. Hocayı ve cenaze işlerini ayarlardım. Cenazeye geleceklerin listesini yapar davetiye bastırır dağıtırdım herkesden hakkını helal etmesini isterdim ve herkese hakkımı helal ederdim ama sanırım bu kadar şey 24 saate sığmaz hııı bide üzülürdüm.

ugrunda ölmek istedigim bir kız arkadaşım vardı (deniz) ama gel gör ki;o benim ugrumda öldü iki sene önce .onun mezarına gider ve mezarı başında beklerdim azrail yoldaş gelene kadar..

valla ben ölecegimi bilipte gezmeye tozmaya gidemem. bi köşeye oturup ecelimin gelmesini bekleri