aydın arkadaşında dediği gibi aşkın gözü kördür ben bunu gördüm gerçek bi aşk varsa ortada herşeyi affediyo bana kalırsa ihanet hariç herşeyi affeder

bence affetmemeli..affeden unuttum sanar hep ama oysa hiç unutmamıştır..hep yüreğinin bir köşesindedir sevdiğinin ihaneti, yalanları..

Affeder...

Çünkü bir olay anlatmak istiyorum;

Arkadaşlar inanırsınız inanmazsınız ama 1 ilişkim oldu oda hüsranla bitti.Şu şekildeydi.Ben ve kız arkadaşım 2 sene kadar süren bir ilişkimizin ardından hüsranla ayrıldık.Çünkü nedeni ailemin istememesiydi.Ama kıza gelince o kadar ir sevgisi vardıki ben bile bu kadarını beklemiyordum ki aile istememesinden dolayı benden uzak durması ve ilişkinin bitmesi için elimden geleni yapmıstım ama nafile....Kızın gözü hiçbirsey görmüyordu.Hayaatımda böyle bir sevgi görmedim.Kıza aşagılasamda,kötülesemde,bagırasamda,çagırsamda,sövsemde kız yie ilk gün ki gibi seviyordu ve hala da seviyor Belki diyeceksiniz ki aileni neden dinledin insan sevdigini bırakmaz filan...Arkadaslar tek cocugum ve anne-babamın emegi bende oldukca fazladır.Onların istegi benim için emirdir.Elbetteki benim mutlulugum onlarında mutlulugu ama onların mutsuzlugu benimde mutsuzlugum.Onlar birkez muruvet görecek ve iyi olmasını ister.Eminim ki ailelerde dogru kişiyi bulup bulamadıgımızı da anlıyordur.
Uzun lafın kısası ben aşkın herşeyi affettigini gördüm.